All Posts

“Benim Instagram’ım ikiye ayrılmış durumda,” diye anlatıyor 20 yaşındaki A. “Bir tane ana hesabım var, annemler, akrabalar, herkes orada. Bir de gizli hesap var. Orası gerçek ben.” Ana hesapta daha sakin paylaşımlar yapıyor. Fotoğraflar özenli, yazılar kısa. Gizli hesapta ise gündelik hayat, şikâyetler, bazen öfke, bazen mutluluk. “Gizli hesapta paylaşırken daha rahatım ama bazen şunu düşünüyorum: gerçekten güvende miyim, yoksa sadece öyle hissediyor muyum?” Zamanla A. için m

24 yaşındaki B. bir dönem neredeyse her şeyini paylaşıyordu. Yemekler, yolculuklar, düşünceler… “Sonra bir iş görüşmesinde eski bir paylaşımım açıldı önümde. O an durdum.” O günden sonra tamamen susmayı denemiş. Ama bu da ona göre değil. “İfade etmeden yaşayamıyorum,” diyor. “Ama her şeyi de açmak istemiyorum.” B. için değişim yavaş geliyor. Önce kimlerin gördüğüne bakmaya başlıyor. Sonra paylaşımları kategorize ediyor. Bazı şeyler kalıyor, bazıları siliniyor. “ELALEM bana şu

22 yaşındaki C. uzun süre gizlilik ayarlarıyla hiç ilgilenmemiş. “Zaten her yerde izleniyoruz diye düşünüyordum,” diyor. “Ne fark eder?” Bir süre sonra bu düşüncenin onu pasif hale getirdiğini fark ediyor. “Her şeyi kabullenince hiçbir şeyi sorgulamıyorsun.” ELALEM’i okudukça, küçük değişikliklerin bile kontrol hissini artırdığını söylüyor. “Büyük bir isyan değil bu,” diyor. “Sadece kendi alanımı biraz daha net görmek.” A vibrant garden showcasing various plant species promot